پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) یکی از شایعترین آسیبهای زانو است و بسیاری از بیماران پس از مشاهده نتیجه MRI تصور میکنند که تنها راه درمان، انجام جراحی است. این در حالی است که درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو در برخی بیماران میتواند نتایج بسیار خوبی ایجاد کند و فرد را بدون نیاز به عمل جراحی به فعالیتهای روزمره بازگرداند. البته موفقیت این روش به شرایط بیمار، نوع پارگی و میزان ناپایداری مفصل بستگی دارد.
امروزه درمان آسیبهای رباط صلیبی تنها به جراحی محدود نمیشود. پیشرفت روشهای توانبخشی، فیزیوتراپی تخصصی و تمرینات تقویتی باعث شده است بسیاری از افراد بتوانند بدون جراحی، زانوی خود را به وضعیت قابل قبولی برسانند. البته این موضوع به معنی درمان کامل رباط پاره شده نیست، بلکه هدف اصلی ایجاد ثبات عملکردی زانو و جلوگیری از آسیبهای بعدی است.
در این مقاله به طور کامل بررسی میکنیم که چه افرادی کاندید درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو هستند، چه روشهایی برای درمان وجود دارد، مزایا و محدودیتهای هر روش چیست و در چه شرایطی دیگر نباید درمان بدون جراحی را ادامه داد.
آنچه می خوانید
چه افرادی کاندید مناسب درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو هستند؟
یکی از مهمترین عوامل موفقیت درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو، انتخاب صحیح بیمار است. برخلاف تصور بسیاری از افراد، همه پارگیهای رباط صلیبی نیاز به جراحی ندارند. در برخی بیماران، مخصوصاً افرادی که فعالیت ورزشی حرفهای ندارند، میتوان بدون جراحی نیز عملکرد مناسبی برای مفصل ایجاد کرد.
افرادی که فعالیت روزمره معمولی دارند، شغل آنها نیاز به تغییر مسیرهای ناگهانی یا پرشهای مکرر ندارد و هنگام راه رفتن احساس خالی کردن زانو نمیکنند، معمولاً گزینههای مناسبی برای درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو هستند. در این بیماران، تقویت عضلات اطراف زانو میتواند بخشی از وظیفه رباط آسیبدیده را جبران کند.
سن نیز در تصمیمگیری اهمیت دارد. در افراد سالمند یا بیمارانی که به علت بیماریهای زمینهای انجام جراحی برای آنها با خطر بیشتری همراه است، معمولاً ابتدا درمان غیرجراحی پیشنهاد میشود. البته این موضوع به معنی مناسب بودن همه سالمندان برای درمان محافظهکارانه نیست و وضعیت مینیسک، غضروف و سایر رباطهای زانو نیز باید بررسی شود.
اگر هنوز درباره نوع آسیب رباط صلیبی و علائم آن اطلاعات کافی ندارید، پیشنهاد میکنیم ابتدا مقاله پارگی رباط صلیبی ACL را مطالعه کنید. در آن مقاله درباره علت پارگی، علائم، روشهای تشخیص و درمان جراحی به طور کامل توضیح داده شده است و این مقاله فقط بر درمان بدون جراحی تمرکز دارد.
اطلاعات مراجعهکننده
انتخاب تاریخ
انتخاب ساعت
اهداف درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو
هدف اصلی درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو، ترمیم خود رباط نیست؛ زیرا در بیشتر پارگیهای کامل، رباط به شکل اولیه بازسازی نمیشود. هدف درمان این است که زانو به اندازهای پایدار شود که بیمار بتواند بدون احساس ناپایداری، فعالیتهای روزمره خود را انجام دهد و کیفیت زندگی مطلوبی داشته باشد.
یکی دیگر از اهداف درمان، جلوگیری از آسیب به ساختارهای دیگر مفصل است. زانویی که دچار بیثباتی باشد، در معرض پارگی مینیسک و آسیب غضروف قرار میگیرد. به همین دلیل، درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو فقط کاهش درد نیست، بلکه جلوگیری از تخریب تدریجی مفصل نیز اهمیت زیادی دارد.
اطلاعات مراجعهکننده
انتخاب تاریخ
انتخاب ساعت
بازگرداندن دامنه حرکتی طبیعی زانو نیز یکی از اهداف مهم درمان است. بسیاری از بیماران پس از آسیب، به دلیل درد و تورم، قادر به خم و صاف کردن کامل زانو نیستند. اگر این مشکل در هفتههای اول برطرف نشود، احتمال خشکی مفصل و طولانی شدن دوره درمان افزایش پیدا میکند.
در بیمارانی که همزمان دچار آسیب مینیسک هستند، برنامه درمان باید با دقت بیشتری تنظیم شود. پیشنهاد میکنیم برای آشنایی بیشتر با این آسیب، مقاله آسیبهای مینیسک زانو را نیز مطالعه کنید، زیرا پارگی همزمان ACL و مینیسک یکی از شایعترین آسیبهای ورزشی محسوب میشود.
درمان اولیه پس از پارگی رباط صلیبی
در ساعات اولیه پس از آسیب، مهمترین اقدام کنترل درد و تورم است. ادامه فعالیت ورزشی یا تحمل فشار روی زانوی آسیبدیده میتواند باعث افزایش آسیب به مینیسک و غضروف شود و روند درمان را پیچیدهتر کند.
در ۴۸ ساعت اول معمولاً استفاده از کمپرس سرد، بالا نگه داشتن پا و کاهش فعالیت توصیه میشود. این اقدامات ساده میتوانند تورم را کاهش دهند و شرایط را برای شروع توانبخشی فراهم کنند. در برخی بیماران نیز استفاده کوتاهمدت از عصا باعث کاهش فشار روی مفصل میشود.
داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی ممکن است برای کنترل درد و التهاب تجویز شوند، اما مصرف آنها باید تحت نظر پزشک باشد. استفاده خودسرانه یا طولانیمدت از این داروها نه تنها روند ترمیم را بهتر نمیکند، بلکه ممکن است با عوارض گوارشی و کلیوی همراه باشد.
در این مرحله انجام MRI و معاینه دقیق اهمیت زیادی دارد. در بسیاری از بیماران، پارگی رباط صلیبی همراه با آسیبهای دیگری مانند پارگی مینیسک یا آسیب غضروف دیده میشود. اگر چنین شرایطی وجود داشته باشد، مسیر درمان با بیماری که فقط دچار پارگی ACL شده متفاوت خواهد بود و ممکن است نیاز به بررسی گزینههای جراحی نیز مطرح شود.
فیزیوتراپی تخصصی در درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو
فیزیوتراپی مهمترین بخش درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو محسوب میشود و موفقیت این روش تا حد زیادی به کیفیت برنامه توانبخشی بستگی دارد. برخلاف تصور برخی بیماران، استراحت بهتنهایی باعث بهبود عملکرد زانو نمیشود و اگر عضلات اطراف مفصل تقویت نشوند، احتمال احساس ناپایداری و آسیب مجدد افزایش پیدا میکند. به همین دلیل، برنامه فیزیوتراپی باید در کوتاهترین زمان ممکن و پس از کاهش التهاب اولیه آغاز شود.
در مراحل ابتدایی، تمرکز فیزیوتراپی بر کاهش تورم، بازیابی دامنه حرکتی و جلوگیری از خشکی مفصل است. بسیاری از بیماران پس از آسیب، نمیتوانند زانوی خود را به طور کامل صاف یا خم کنند. اگر این محدودیت در هفتههای اول برطرف نشود، روند درمان طولانیتر خواهد شد و بازگشت به فعالیتهای طبیعی با تأخیر همراه میشود.
پس از کنترل التهاب، تمرینات تقویتی به برنامه درمان اضافه میشوند. عضله چهارسر ران، همسترینگ و عضلات لگن مهمترین عضلاتی هستند که باید تقویت شوند. این عضلات نقش مهمی در ایجاد ثبات عملکردی زانو دارند و تا حدی وظیفه رباط آسیبدیده را جبران میکنند. به همین دلیل، کیفیت اجرای تمرینات از تعداد جلسات فیزیوتراپی مهمتر است.
در بیمارانی که همزمان دچار دردهای مزمن زانو هستند، برنامه فیزیوتراپی باید متناسب با علت اصلی درد تنظیم شود. اگر علت درد برای شما مشخص نیست، پیشنهاد میکنیم مقاله درد زانو را نیز مطالعه کنید تا با دلایل مختلف درد و روشهای درمان آن آشنا شوید.
تمرینات تقویتی و بازآموزی عصبی عضلانی
یکی از مهمترین اهداف درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو، بازگرداندن کنترل عضلات اطراف مفصل است. پس از پارگی رباط، ارتباط طبیعی بین گیرندههای عصبی داخل زانو و عضلات اطراف آن تا حدی مختل میشود و بیمار ممکن است هنگام تغییر مسیر یا ایستادن روی یک پا احساس بیثباتی داشته باشد.
تمرینات بازآموزی عصبی عضلانی برای اصلاح همین مشکل طراحی شدهاند. این تمرینات باعث میشوند مغز دوباره نحوه کنترل مفصل را یاد بگیرد و عضلات در زمان مناسب منقبض شوند. به همین دلیل، تمرینات تعادلی بخش مهمی از برنامه توانبخشی محسوب میشوند و نباید از آنها صرفنظر کرد.
در مراحل بعدی، تمرینات قدرتی و عملکردی به برنامه اضافه میشوند. اسکات کنترلشده، تمرینات تعادلی، راه رفتن روی سطوح مختلف و تمرینات تقویت عضلات مرکزی بدن از جمله تمریناتی هستند که به بازگشت عملکرد طبیعی زانو کمک میکنند. البته شدت و نوع این تمرینات باید متناسب با شرایط هر بیمار انتخاب شود.
در صورتی که بیمار همزمان دچار پارگی مینیسک نیز باشد، برخی تمرینات باید با احتیاط بیشتری انجام شوند تا فشار اضافی به مینیسک وارد نشود. در این شرایط مطالعه مقاله درمان های غیرجراحی پارگی مینیسک زانو نیز میتواند اطلاعات مفیدی در اختیار بیمار قرار دهد.
نقش بریس و زانوبند در درمان غیرجراحی رباط صلیبی
استفاده از بریس یا زانوبند یکی از روشهای کمکی در درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو است. هدف از استفاده از این وسایل، ایجاد ثبات بیشتر برای مفصل و کاهش حرکات غیرطبیعی زانو در دوران توانبخشی است. البته بریس به تنهایی درمانکننده پارگی رباط نیست و فقط نقش حمایتی دارد.
در هفتههای ابتدایی پس از آسیب، استفاده از بریس میتواند باعث افزایش احساس امنیت بیمار هنگام راه رفتن شود. این موضوع به بیمار کمک میکند با اعتماد بیشتری تمرینات فیزیوتراپی را انجام دهد و از ترس حرکت دادن زانو جلوگیری شود. با این حال، استفاده طولانیمدت از بریس بدون انجام تمرینات تقویتی میتواند باعث ضعف عضلات شود.
نوع بریس نیز اهمیت زیادی دارد. برخی زانوبندها فقط نقش فشاری دارند، در حالی که بریسهای عملکردی میتوانند تا حدی حرکات جلو و عقب استخوان ساق را کنترل کنند. انتخاب نوع مناسب باید توسط پزشک یا فیزیوتراپیست انجام شود و استفاده خودسرانه از بریس همیشه نتیجه مطلوبی ایجاد نمیکند.
در بیمارانی که علاوه بر آسیب رباط صلیبی، دچار انحراف محور اندام تحتانی نیز هستند، ممکن است فشار وارد شده به مفصل بیشتر باشد. در این شرایط اصلاح علت زمینهای اهمیت زیادی دارد و مطالعه مقاله اصلاح انحرافات اندام میتواند دید بهتری نسبت به این مشکل ایجاد کند.
تزریق PRP و درمانهای کمکی در پارگی رباط صلیبی
در سالهای اخیر استفاده از روشهای بیولوژیک مانند تزریق PRP در درمان آسیبهای رباطی مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این روش، کاهش التهاب و کمک به روند ترمیم بافتهای آسیبدیده است. البته باید توجه داشت که در پارگی کامل رباط صلیبی، PRP نمیتواند رباط را دوباره به هم متصل کند و جایگزین جراحی نیست.
برخی مطالعات نشان دادهاند که PRP ممکن است در کاهش درد، کاهش التهاب و بهبود عملکرد بیماران مؤثر باشد، اما نتایج تحقیقات هنوز کاملاً قطعی نیست. به همین دلیل، این روش بیشتر به عنوان درمان کمکی در کنار فیزیوتراپی و توانبخشی استفاده میشود و نباید به عنوان درمان اصلی معرفی شود.
روشهای دیگری مانند اوزونتراپی یا تزریق برخی فرآوردههای بیولوژیک نیز در بعضی مراکز درمانی انجام میشوند، اما شواهد علمی درباره اثربخشی آنها محدودتر است. انتخاب این درمانها باید بر اساس شرایط بیمار و نظر پزشک انجام شود و نباید صرفاً بر اساس تبلیغات تصمیمگیری کرد.
اگر میخواهید با جزئیات بیشتری درباره این روش آشنا شوید، پیشنهاد میکنیم مقاله بهترین تزریق PRP به زانو در تهران را مطالعه کنید که به طور اختصاصی درباره مزایا، محدودیتها و موارد استفاده از PRP در درمان بیماریهای زانو نوشته شده است.
چه زمانی درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو موفق نیست؟
اگرچه درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو در بسیاری از بیماران نتایج رضایتبخشی ایجاد میکند، اما این روش برای همه افراد مناسب نیست. ادامه درمان محافظهکارانه در بیمارانی که معیارهای لازم را ندارند، میتواند باعث آسیب بیشتر به مفصل و کاهش شانس درمان موفق در آینده شود. به همین دلیل، ارزیابی مداوم بیمار در طول دوره درمان اهمیت زیادی دارد.
یکی از مهمترین نشانههای شکست درمان، احساس خالی کردن یا ناپایداری مکرر زانو است. اگر بیمار هنگام راه رفتن، پایین آمدن از پله یا تغییر مسیر احساس کند زانو از کنترل خارج میشود، نشان میدهد که عضلات اطراف مفصل نتوانستهاند کمبود عملکرد رباط را جبران کنند. ادامه این وضعیت خطر پارگی مینیسک و آسیب غضروف مفصلی را افزایش میدهد.
ادامه درد، تورم مکرر و محدودیت عملکرد پس از چند ماه توانبخشی نیز از دیگر علائمی است که باید جدی گرفته شود. در چنین شرایطی معمولاً پزشک معاینه مجدد انجام میدهد و در صورت نیاز، تصویربرداری جدید درخواست میکند تا وضعیت رباط و سایر ساختارهای مفصل دوباره ارزیابی شود.
همچنین ورزشکاران حرفهای که قصد بازگشت به ورزشهایی مانند فوتبال، بسکتبال، والیبال یا ورزشهای رزمی را دارند، معمولاً با درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو به ثبات کافی دست پیدا نمیکنند. در این گروه از بیماران، جراحی بازسازی رباط صلیبی اغلب بهترین گزینه درمانی محسوب میشود تا احتمال آسیب مجدد کاهش یابد.
چه زمانی باید جراحی رباط صلیبی انجام شود؟
تصمیم برای انجام جراحی فقط بر اساس نتیجه MRI گرفته نمیشود. بسیاری از بیماران تصور میکنند مشاهده عبارت «پارگی کامل ACL» در گزارش MRI به معنی الزام به جراحی است، در حالی که پزشک علاوه بر تصویر، وضعیت عملکرد زانو، میزان ناپایداری، سن بیمار، شغل، فعالیت ورزشی و آسیبهای همراه را نیز بررسی میکند.
در صورتی که بیمار دچار ناپایداری شدید زانو باشد و این مشکل در فعالیتهای روزمره نیز اختلال ایجاد کند، معمولاً درمان جراحی توصیه میشود. این موضوع بهویژه در بیماران جوان و فعال اهمیت بیشتری دارد، زیرا ادامه ناپایداری میتواند باعث آسیب تدریجی مینیسک و غضروف مفصل شود.
وجود آسیبهای همزمان نیز در تصمیمگیری نقش مهمی دارد. اگر پارگی رباط صلیبی همراه با پارگی مینیسک، آسیب غضروف یا پارگی سایر رباطهای زانو باشد، احتمال موفقیت درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو کاهش پیدا میکند و ممکن است جراحی بهترین انتخاب باشد.
برای آشنایی کامل با روش بازسازی رباط صلیبی، نحوه انجام جراحی، دوره نقاهت و مراقبتهای بعد از عمل، پیشنهاد میکنیم مقاله پارگی رباط صلیبی ACL را نیز مطالعه کنید؛ زیرا در آن مقاله روند درمان جراحی به طور کامل بررسی شده است.
مقایسه درمان جراحی و درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو
انتخاب بین درمان جراحی و درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو باید بر اساس شرایط هر بیمار انجام شود و نمیتوان یک روش را برای همه افراد بهترین گزینه دانست. هر دو روش مزایا و محدودیتهای خاص خود را دارند و هدف اصلی، بازگرداندن عملکرد مناسب زانو و جلوگیری از آسیبهای آینده است.
| معیار | درمان غیرجراحی | درمان جراحی |
|---|---|---|
| مناسب برای | افراد کمتحرک یا فعالیت معمولی | افراد جوان و ورزشکار |
| مدت شروع درمان | بلافاصله پس از آسیب | پس از کنترل التهاب اولیه |
| نیاز به بستری | ندارد | دارد |
| دوره توانبخشی | حدود ۳ تا ۶ ماه | حدود ۶ تا ۹ ماه |
| احتمال بازگشت به ورزش حرفهای | کمتر | بیشتر |
| احتمال ناپایداری زانو | در برخی بیماران وجود دارد | معمولاً کمتر است |
درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو معمولاً هزینه اولیه کمتری دارد و بیمار از عوارض احتمالی جراحی دور میماند. با این حال، اگر انتخاب بیمار درست نباشد، ممکن است در آینده نیاز به جراحی پیدا کند و حتی آسیب بیشتری به مفصل وارد شده باشد.
در مقابل، جراحی اگرچه دوره نقاهت طولانیتری دارد، اما برای بسیاری از ورزشکاران حرفهای بهترین روش بازگشت به فعالیتهای ورزشی محسوب میشود. البته موفقیت جراحی نیز بدون فیزیوتراپی و توانبخشی مناسب امکانپذیر نیست.
توصیههای مهم برای افزایش موفقیت درمان غیرجراحی
موفقیت درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو تنها به پزشک یا فیزیوتراپیست وابسته نیست، بلکه همکاری بیمار نیز نقش بسیار مهمی در نتیجه درمان دارد. بیمار باید برنامه تمرینی را به طور منظم انجام دهد و از بازگشت زودهنگام به فعالیتهای سنگین خودداری کند.
یکی از مهمترین توصیهها، تقویت مداوم عضلات ران و لگن است. حتی پس از کاهش درد نیز نباید تمرینات تقویتی متوقف شوند، زیرا ضعف عضلات احتمال ناپایداری زانو و آسیب مجدد را افزایش میدهد.
کنترل وزن، استفاده از کفش مناسب، پرهیز از حرکات چرخشی شدید و گرم کردن بدن قبل از ورزش نیز از عواملی هستند که به حفظ سلامت مفصل کمک میکنند. این اقدامات ساده میتوانند احتمال آسیب مجدد را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.
اگر در طول درمان احساس کردید درد، تورم یا ناپایداری زانو بیشتر شده است، درمان را خودسرانه ادامه ندهید و حتماً دوباره توسط متخصص ارتوپدی معاینه شوید. تشخیص بهموقع تغییرات مفصل میتواند از آسیبهای جدیتر جلوگیری کند.
نتیجهگیری
درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو در سالهای اخیر به یکی از روشهای قابل قبول برای گروهی از بیماران تبدیل شده است. برخلاف گذشته که تقریباً همه بیماران به سمت جراحی هدایت میشدند، امروزه مشخص شده است که بسیاری از افراد، بهویژه کسانی که فعالیت ورزشی حرفهای ندارند، میتوانند با یک برنامه توانبخشی مناسب، بدون انجام عمل جراحی به زندگی عادی بازگردند.
با این حال، موفقیت درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله انتخاب صحیح بیمار، شدت پارگی، وجود آسیبهای همزمان، کیفیت برنامه فیزیوتراپی و همکاری کامل بیمار در انجام تمرینات. هرچه درمان زودتر آغاز شود و بیمار توصیههای پزشک را دقیقتر رعایت کند، احتمال موفقیت نیز بیشتر خواهد بود.
در مقابل، اگر زانو به طور مکرر دچار بیثباتی شود، درد و تورم ادامه پیدا کند یا بیمار قصد بازگشت به ورزشهای حرفهای را داشته باشد، ممکن است درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو بهترین انتخاب نباشد. در چنین شرایطی باید گزینه جراحی نیز بررسی شود تا از آسیبهای بیشتر به مینیسک و غضروف مفصل جلوگیری شود.
به همین دلیل، تصمیمگیری درباره بهترین روش درمان نباید فقط بر اساس نتیجه MRI انجام شود. معاینه دقیق، بررسی سطح فعالیت بیمار و ارزیابی وضعیت کلی مفصل مهمترین عواملی هستند که مسیر درمان را مشخص میکنند. مراجعه به متخصص ارتوپدی و شروع بهموقع درمان، مهمترین اقدام برای حفظ سلامت مفصل زانو در آینده خواهد بود.
اگر شما هم با زانوی پرانتزی و زانوی ضربدری، خشکی مفصل یا محدودیت حرکتی درگیر هستید، بهتره قبل از پیشرفت بیماری، یک بررسی تخصصی انجام بدید. تشخیص بهموقع در بیماریهایی مثل آرتروز زانو میتونه از جراحیهای سنگین در آینده جلوگیری کنه.
دکتر سینا طالبی با تجربه تخصصی در درمانهای غیرجراحی و جراحیهای پیشرفته زانو، آماده بررسی دقیق وضعیت شماست.
سوالات متداول درباره درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو
آیا پارگی رباط صلیبی بدون جراحی خوب میشود؟
بله، در برخی بیماران امکان درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو وجود دارد. افرادی که فعالیت ورزشی حرفهای ندارند، دچار بیثباتی شدید زانو نیستند و برنامه توانبخشی را بهطور کامل انجام میدهند، معمولاً میتوانند بدون جراحی به عملکرد مناسبی برسند.
آیا رباط صلیبی پاره شده دوباره ترمیم میشود؟
در بیشتر پارگیهای کامل، رباط به شکل طبیعی مانند قبل ترمیم نمیشود. هدف درمان غیرجراحی رباط صلیبی زانو، تقویت عضلات اطراف زانو و ایجاد ثبات عملکردی مفصل است تا بیمار بتواند بدون احساس ناپایداری زندگی عادی خود را ادامه دهد.
درمان غیرجراحی رباط صلیبی چقدر طول میکشد؟
بسته به شدت آسیب و وضعیت بیمار، برنامه توانبخشی معمولاً بین سه تا شش ماه ادامه دارد. در برخی بیماران، بازگشت کامل به فعالیتهای سنگین ممکن است مدت بیشتری زمان ببرد.
آیا فیزیوتراپی میتواند جایگزین جراحی شود؟
در بسیاری از بیماران بله. اگر بیمار شرایط مناسبی داشته باشد، فیزیوتراپی تخصصی میتواند بدون نیاز به جراحی، ثبات عملکردی زانو را تا حد زیادی بازگرداند. البته این موضوع برای همه بیماران صدق نمیکند.
آیا استفاده از بریس باعث ترمیم رباط صلیبی میشود؟
خیر. بریس فقط از زانو حمایت میکند و احساس پایداری بیشتری ایجاد میکند. این وسیله نمیتواند رباط پاره شده را ترمیم کند و باید همراه با تمرینات تقویتی و فیزیوتراپی استفاده شود.
