التهاب مفصل زانو یکی از مشکلات شایعی است که میتواند با درد، تورم، گرمی، خشکی و محدود شدن حرکت همراه باشد. التهاب همیشه به یک علت مشخص محدود نمیشود و ممکن است در اثر فرسایش تدریجی مفصل، آسیب ورزشی، بیماریهای التهابی، تجمع کریستالهای اسیداوریک یا حتی عفونت ایجاد شود. به همین دلیل، صرفاً مصرف مسکن یا استراحت بدون مشخص شدن علت اصلی نمیتواند برای همه بیماران رویکرد مناسبی باشد.
شدت علائم نیز در افراد مختلف متفاوت است. گاهی التهاب زانو خفیف و موقتی است و پس از کاهش فشار واردشده به مفصل برطرف میشود، اما در بعضی افراد تورم و درد برای مدت طولانی ادامه پیدا میکند و فعالیتهایی مانند راه رفتن، بالا رفتن از پله یا خم و راست کردن زانو را دشوار میسازد. اگر التهاب بهطور مکرر اتفاق بیفتد یا همراه با علائم غیرمعمول باشد، بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
شناخت علت، اولین قدم برای انتخاب درمان مناسب است. ممکن است یک بیمار به فیزیوتراپی و اصلاح فعالیت پاسخ خوبی بدهد، در حالی که بیمار دیگری به دلیل بیماری زمینهای مانند نقرس یا آرتروز نیازمند درمان متفاوتی باشد. در ادامه، مهمترین دلایل ایجاد التهاب مفصل زانو، نشانههای آن، روشهای تشخیص و گزینههای درمانی را بررسی میکنیم. برای آشنایی کلیتر با عوامل ایجاد درد نیز میتوانید «درد زانو؛ علل و روشهای درمان» را مطالعه کنید.
آنچه می خوانید
التهاب مفصل زانو چیست و چگونه ایجاد میشود؟
التهاب مفصل زانو در واقع واکنش بدن به آسیب، تحریک یا یک بیماری زمینهای در ساختارهای مفصل است. مفصل زانو از استخوانها، غضروف، رباطها، مینیسک، تاندونها و بافت پوشاننده مفصل تشکیل شده است و هر کدام از این ساختارها میتوانند در ایجاد درد و واکنش التهابی نقش داشته باشند. افزایش جریان خون و فعالیت سلولهای ایمنی در ناحیه آسیبدیده ممکن است باعث ایجاد گرمی، تورم و حساسیت شود.
یکی از منابع مهم التهاب، پوشش داخلی مفصل یا سینوویوم است. این بافت مایع مفصلی تولید میکند و در شرایط مختلف ممکن است تحریک یا ملتهب شود. افزایش مایع داخل مفصل میتواند به شکل تورم زانو ظاهر شود و فشار داخل مفصل را افزایش دهد. نتیجه ممکن است احساس سنگینی، سفتی یا محدود شدن دامنه حرکتی باشد.
نکته مهم این است که التهاب با خود بیماری یکسان نیست. برای مثال، در آرتروز زانو تخریب غضروف و تغییرات ساختاری نقش اصلی را دارند، اما التهاب نیز میتواند در تشدید علائم مشارکت داشته باشد. بنابراین درمان مؤثر باید علت زمینهای را هدف قرار دهد. در این زمینه مقاله «آرتروز زانو» میتواند اطلاعات بیشتری درباره تغییرات مفصل و عوامل مرتبط با آن ارائه دهد.
مهمترین علل التهاب مفصل زانو
یکی از شایعترین دلایل التهاب مفصل زانو، آرتروز است. با کاهش کیفیت و ضخامت غضروف، فشار مکانیکی روی بخشهای مختلف مفصل تغییر میکند و ممکن است درد، خشکی و تورم ایجاد شود. آرتروز معمولاً روندی تدریجی دارد و علائم آن میتوانند با فعالیت بیشتر یا فشار مکرر روی زانو تشدید شوند. سن، وزن بدن، سابقه آسیب و میزان استفاده از مفصل از جمله عواملی هستند که میتوانند در بروز مشکلات مرتبط با آرتروز نقش داشته باشند.
اطلاعات مراجعهکننده
انتخاب تاریخ
انتخاب ساعت
آسیبهای ورزشی نیز علت مهم دیگری هستند. پارگی مینیسک، آسیب رباطها یا ضربه مستقیم میتواند باعث تحریک بافتهای اطراف مفصل و ایجاد تورم شود. در برخی آسیبها، تورم ممکن است خیلی زود پس از حادثه ظاهر شود. به همین دلیل، اگر التهاب زانو پس از چرخش ناگهانی، سقوط، ضربه یا فعالیت ورزشی ایجاد شده باشد، بررسی علت آسیب اهمیت دارد. برای شناخت بهتر این گروه از مشکلات، میتوانید «آسیبهای ورزشی زانو» و «آسیبهای مینیسک زانو» را مطالعه کنید.
بیماریهای التهابی و متابولیک نیز میتوانند باعث التهاب زانو شوند. روماتیسم مفصلی، نقرس و برخی بیماریهای دیگر ممکن است با حملات درد و تورم همراه باشند. در نقرس، تجمع کریستالهای اسیداوریک در مفصل میتواند واکنش التهابی شدیدی ایجاد کند. اگر تورم و درد زانو به شکل ناگهانی و شدید ایجاد شده باشد، بررسی چنین عللی اهمیت ویژهای دارد. درباره این بیماری میتوانید مقاله «نقرس زانو چیست؟» را بخوانید.
درد و التهاب زانو میتواند در نقاط مختلف اطراف مفصل احساس شود و گاهی بیمار محل دقیق مشکل را به شکل درد پشت زانو یا درد زیر زانو توصیف میکند. توجه به محل درد، شدت آن، زمان شروع و علائم همراه مانند تورم و محدودیت حرکتی میتواند در تشخیص علت کمککننده باشد. برای بررسی اختصاصیتر این علائم، میتوانید مقاله «درد پشت زانو؛ علتها، علائم و روشهای درمان» و مقاله «درد زیر زانو؛ علت چیست و چگونه درمان میشود؟» را مطالعه کنید.
علائم و نشانههای التهاب مفصل زانو
درد یکی از شایعترین علائم التهاب مفصل زانو است، اما شکل و شدت درد میتواند بر اساس علت متفاوت باشد. برخی افراد درد مبهم و مداوم دارند، در حالی که برخی دیگر هنگام حرکت، ایستادن یا تحمل وزن دچار درد بیشتری میشوند. در بیماریهای التهابی یا حملات حاد ممکن است درد شدیدتر و ناگهانیتر باشد.
تورم نیز علامت مهم دیگری است. تجمع مایع در داخل یا اطراف مفصل باعث میشود زانو نسبت به طرف مقابل بزرگتر یا متورم به نظر برسد. در بعضی موارد تورم واضح است، اما گاهی مقدار مایع کم است و بیشتر به شکل احساس پری یا فشار در زانو تجربه میشود. تورم مکرر، بهخصوص اگر بدون علت مشخص ایجاد شود، بهتر است توسط پزشک بررسی شود.
گرمی و حساسیت اطراف زانو نیز میتواند نشاندهنده وجود یک واکنش التهابی باشد. برخی بیماران هنگام لمس زانو حساسیت دارند و برخی دیگر احساس میکنند مفصل نسبت به حالت معمول گرمتر شده است. اگر گرمی و قرمزی شدید همراه با تب یا درد قابل توجه باشد، احتمال عفونت باید جدی گرفته شود و ارزیابی فوری اهمیت دارد.
خشکی و کاهش دامنه حرکتی نیز از علائم مهم هستند. بیمار ممکن است هنگام خم کردن یا صاف کردن کامل زانو احساس محدودیت کند یا پس از مدتی بیتحرکی، شروع حرکت برایش دشوار باشد. در التهابهای مداوم، این محدودیت میتواند فعالیتهای روزمره را تحت تأثیر قرار دهد. برای بررسی سایر علل درد و محدودیت حرکت، مطالعه «علت درد زانو بدون آسیب چیست؟» نیز میتواند مفید باشد.
چه عواملی خطر التهاب زانو را افزایش میدهند؟
عوامل مختلفی میتوانند احتمال بروز التهاب مفصل زانو را افزایش دهند. افزایش سن یکی از عوامل مهم در مشکلات فرسایشی مفصل است، زیرا با گذشت زمان ساختارهای مختلف زانو دچار تغییر میشوند. البته افزایش سن بهتنهایی به معنای ابتلا به التهاب یا آرتروز نیست و وضعیت فعالیت بدنی، وزن، سابقه آسیب و شرایط فردی نیز اهمیت دارند. درباره تغییرات مرتبط با افزایش سن میتوانید «تأثیر سن روی ساختارها و عملکردهای اطراف مفصل زانو» را مطالعه کنید.
اضافهوزن نیز فشار مکانیکی بیشتری به زانو وارد میکند و میتواند علائم بیماریهای مفصلی را تشدید کند. هرچه بار واردشده به مفصل بیشتر باشد، هنگام راه رفتن و فعالیت فشار بیشتری به ساختارهای زانو وارد میشود. به همین دلیل، کنترل وزن در افراد دارای اضافهوزن میتواند یکی از بخشهای مهم برنامه مراقبت از زانو باشد. مطلب «تأثیر چاقی بر درد زانو و مفاصل دیگر» به این ارتباط پرداخته است.
از طرف دیگر، کمتحرکی نیز میتواند مشکلساز باشد. ضعف عضلات اطراف زانو باعث میشود حمایت عضلانی از مفصل کاهش پیدا کند و انجام فعالیتهای روزمره فشار بیشتری ایجاد کند. بنابراین هدف، حذف کامل فعالیت نیست؛ بلکه باید فعالیت مناسب و متناسب با وضعیت زانو انتخاب شود. درباره ارتباط فعالیت بدنی و قدرت عضلات، مقاله «رابطه بین فعالیت بدنی کم و ضعف عضلانی پیرامون مفصل زانو» اطلاعات بیشتری ارائه میدهد.
سابقه آسیب قبلی، فعالیتهای ورزشی سنگین، برخی بیماریهای متابولیک و بیماریهای التهابی نیز میتوانند خطر بروز مشکلات زانو را افزایش دهند. به همین دلیل، هنگام ارزیابی بیمار باید سابقه پزشکی و سبک زندگی نیز در کنار علائم فعلی مورد توجه قرار گیرد. شناخت عامل زمینهای به پزشک کمک میکند درمان را بهجای کنترل موقت علائم، بر علت اصلی مشکل متمرکز کند.
تشخیص التهاب مفصل زانو چگونه انجام میشود؟
تشخیص التهاب مفصل زانو فقط بر اساس وجود درد یا تورم انجام نمیشود. پزشک ابتدا درباره زمان شروع علائم، نحوه ایجاد درد، وجود آسیب یا فعالیت شدید، سابقه بیماریهای مفصلی و داروهای مصرفی سؤال میکند. همچنین مشخص میشود که التهاب ناگهانی ایجاد شده یا بهتدریج شکل گرفته است. این اطلاعات میتوانند در تشخیص علت اصلی التهاب بسیار کمککننده باشند.
در معاینه، میزان تورم، گرمی، حساسیت، دامنه حرکتی و ثبات زانو بررسی میشود. پزشک ممکن است زانو را در حالتهای مختلف حرکت دهد تا مشخص شود درد یا محدودیت حرکتی بیشتر در کدام بخش ایجاد میشود. وضعیت راه رفتن و عملکرد عضلات اطراف زانو نیز ممکن است بررسی شود. این معاینه به تشخیص تفاوت میان مشکلات داخل مفصل، آسیبهای بافت نرم و بیماریهای ساختاری کمک میکند.
بر اساس یافتههای معاینه، ممکن است تصویربرداری نیز درخواست شود. رادیوگرافی بیشتر برای بررسی تغییرات استخوانی و نشانههای آرتروز کاربرد دارد، در حالی که MRI میتواند اطلاعات دقیقتری درباره رباطها، مینیسک، غضروف و برخی ساختارهای نرم اطراف زانو ارائه کند. در موارد خاص که مایع زیادی در مفصل جمع شده باشد، پزشک ممکن است نمونهای از مایع مفصلی را برای بررسی علت تورم برخی بیماریها بررسی کند.
درمان التهاب مفصل زانو با روشهای غیرجراحی
درمان التهاب مفصل زانو به علت ایجاد آن وابسته است و در بسیاری از موارد میتوان ابتدا از روشهای غیرجراحی استفاده کرد. کاهش موقت فعالیتهایی که درد و تورم را تشدید میکنند، استراحت نسبی و استفاده از روشهای مناسب برای کنترل علائم میتوانند در مرحله اولیه کمککننده باشند. استراحت مطلق و طولانیمدت معمولاً توصیه نمیشود، زیرا بیتحرکی میتواند باعث ضعف عضلات و کاهش عملکرد زانو شود.
فیزیوتراپی نیز در بسیاری از مشکلات زانو نقش مهمی دارد. تمرینهای مناسب میتوانند عضلات اطراف مفصل را تقویت کنند، دامنه حرکتی را بهبود دهند و کنترل حرکتی زانو را افزایش دهند. برنامه تمرینی باید متناسب با علت التهاب و شدت علائم طراحی شود. اگر التهاب به دنبال آسیب ورزشی ایجاد شده باشد، برنامه توانبخشی ممکن است با درمان التهاب ناشی از آرتروز متفاوت باشد. برای آشنایی بیشتر با این روش، میتوانید «فیزیوتراپی زانو؛ کاربردها، فواید و روند درمان» را مطالعه کنید.
داروهای ضدالتهاب یا مسکن نیز ممکن است در برخی بیماران و برای مدت مشخص مورد استفاده قرار گیرند. انتخاب دارو، مقدار مصرف و مدت استفاده باید با توجه به وضعیت عمومی بیمار و سابقه بیماریهای دیگر انجام شود. در برخی شرایط نیز پزشک ممکن است تزریق داخل مفصل را پیشنهاد کند. تزریق کورتیکواستروئید، اسید هیالورونیک یا برخی درمانهای تزریقی دیگر کاربردهای متفاوتی دارند و نباید بدون تشخیص علت اصلی التهاب انجام شوند.
نقش تزریقها در کنترل التهاب مفصل زانو
در برخی بیماران، تزریق داخل مفصل میتواند به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک کند. با این حال، نوع تزریق باید بر اساس علت التهاب، وضعیت غضروف و شرایط کلی زانو انتخاب شود. برای مثال، تزریق کورتیکواستروئید بیشتر با هدف کاهش التهاب و درد انجام میشود، در حالی که تزریق اسید هیالورونیک با هدف بهبود شرایط حرکتی و کاهش علائم در برخی بیماران مبتلا به مشکلات فرسایشی مورد استفاده قرار میگیرد.
تزریق PRP نیز یکی از گزینههایی است که در سالهای اخیر برای برخی مشکلات زانو مورد توجه قرار گرفته است. در این روش از فرآورده تهیهشده از خون خود بیمار استفاده میشود. میزان اثربخشی PRP در شرایط مختلف یکسان نیست و نباید آن را درمان قطعی همه انواع التهاب زانو دانست. انتخاب بیمار مناسب و تشخیص دقیق مشکل، نقش مهمی در تصمیمگیری درباره این روش دارد. اطلاعات بیشتر را میتوانید در مقاله «تزریق PRP زانو» بخوانید.
اسید هیالورونیک نیز در برخی بیماران مبتلا به مشکلات مفصلی به کار میرود. هدف از این تزریق، کاهش علائم و کمک به عملکرد بهتر مفصل است، اما پاسخ افراد به آن متفاوت است. بنابراین نباید صرفاً بر اساس تجربه یک بیمار درباره مناسب بودن تزریق برای فرد دیگری تصمیم گرفت. برای آشنایی بیشتر با این روش، مطلب «تزریق ژل زانو» اطلاعات کاملتری ارائه میدهد.
چه زمانی التهاب مفصل زانو به جراحی نیاز دارد؟
در بسیاری از موارد، التهاب مفصل زانو با درمانهای غیرجراحی مدیریت میشود و نیازی به عمل وجود ندارد. با این حال، اگر التهاب در زمینه یک مشکل ساختاری شدید مانند آرتروز پیشرفته، آسیب قابل توجه مینیسک یا سایر آسیبهای مفصل ایجاد شده باشد، ممکن است درمانهای محافظهکارانه برای کنترل دائمی علائم کافی نباشند. در چنین شرایطی، نوع جراحی بر اساس علت اصلی مشکل انتخاب میشود.
برای مثال، اگر التهاب و درد به دلیل آسیب خاصی مانند پارگی مینیسک ایجاد شده باشد، در برخی بیماران ممکن است آرتروسکوپی برای بررسی و درمان آسیب مطرح شود. البته آرتروسکوپی برای هر نوع درد یا آرتروز معمولی زانو مناسب نیست و باید اندیکاسیون مشخصی وجود داشته باشد. در صورت نیاز، مطالعه «آرتروسکوپی زانو» میتواند درباره این روش اطلاعات بیشتری در اختیار شما قرار دهد.
در آرتروز بسیار پیشرفته، زمانی که درد مداوم و محدودیت عملکرد شدید باشد و درمانهای غیرجراحی نتیجه کافی نداشته باشند، تعویض مفصل زانو ممکن است مورد بررسی قرار گیرد. در این روش، سطوح آسیبدیده مفصل با اجزای مصنوعی جایگزین میشوند. بنابراین تصمیم برای جراحی باید پس از بررسی شدت تخریب، میزان درد، عملکرد زانو و شرایط عمومی بیمار گرفته شود. درباره این گزینه میتوانید «تعویض مفصل زانو» را مطالعه کنید.
چه کارهایی میتوان برای پیشگیری از التهاب زانو انجام داد؟
پیشگیری کامل از همه انواع التهاب مفصل زانو همیشه امکانپذیر نیست، زیرا بعضی علل مانند بیماریهای التهابی یا برخی آسیبها خارج از کنترل فرد هستند. با این حال، حفظ وزن مناسب، داشتن فعالیت بدنی منظم و تقویت عضلات اطراف زانو میتواند به کاهش فشار مکانیکی روی مفصل کمک کند. فعالیت بدنی باید متناسب با شرایط فرد باشد و افزایش ناگهانی شدت تمرینات میتواند خطر آسیب را بالا ببرد.
در فعالیتهای ورزشی، رعایت اصول گرم کردن، استفاده از تکنیک صحیح و افزایش تدریجی شدت تمرین اهمیت دارد. افرادی که سابقه آسیب زانو دارند نیز بهتر است پیش از بازگشت به ورزشهای سنگین، قدرت عضلات و کنترل حرکتی خود را به سطح مناسبی برسانند. تقویت عضلات ران و بهبود ثبات زانو میتواند در کاهش فشار غیرطبیعی روی مفصل نقش داشته باشد. در این زمینه مطالعه «نقش عضلات ران در پایداری زانو» مفید است.
توجه به علائم اولیه نیز اهمیت دارد. درد یا تورمی که پس از فعالیت ایجاد شده و بهطور مکرر تکرار میشود، نباید همیشه نادیده گرفته شود. اصلاح فعالیت، استراحت نسبی و ارزیابی علت مشکل میتواند از تشدید برخی آسیبها جلوگیری کند. همچنین افرادی که بیماریهایی مانند نقرس یا بیماریهای التهابی دارند باید درمان بیماری زمینهای را بهطور منظم پیگیری کنند.
چه زمانی باید برای التهاب زانو به پزشک مراجعه کرد؟
اگر التهاب مفصل زانو خفیف و موقتی باشد و پس از فعالیت مشخصی ایجاد شده باشد، ممکن است با مراقبت اولیه بهتر شود. اما ادامهدار بودن درد یا تورم، تکرار مکرر علائم، کاهش دامنه حرکتی یا مشکل در تحمل وزن از نشانههایی هستند که بهتر است توسط پزشک بررسی شوند. تشخیص زودتر علت میتواند به انتخاب درمان مناسب کمک کند.
تورم شدید و ناگهانی، قرمزی و گرمی قابل توجه مفصل، تب یا احساس ناخوشی عمومی اهمیت بیشتری دارد. چنین علائمی میتوانند در برخی موارد با عفونت یا التهاب شدید مرتبط باشند و نیازمند ارزیابی سریع پزشکی هستند. همچنین اگر تورم پس از یک ضربه شدید یا آسیب ورزشی ایجاد شده باشد، بررسی ساختارهای داخلی زانو اهمیت دارد.
در صورتی که درد بدون آسیب مشخص ایجاد شده یا همراه با مشکلات سایر مفاصل باشد نیز بهتر است علت زمینهای بررسی شود. گاهی مشکل اصلی تنها خود زانو نیست و یک بیماری سیستمیک یا متابولیک میتواند باعث علائم مفصلی شود. بنابراین درمان مؤثر زمانی امکانپذیر است که علت اصلی التهاب شناسایی شود، نه اینکه فقط برای مدتی درد سرکوب شود.
نتیجهگیری
التهاب مفصل زانو یک بیماری واحد نیست، بلکه میتواند علامتی از مشکلات مختلف مانند آرتروز، آسیبهای ورزشی، بیماریهای التهابی، نقرس یا عفونت باشد. به همین دلیل، انتخاب درمان باید بر اساس علت، شدت علائم و وضعیت ساختاری مفصل انجام شود. در موارد خفیفتر، اصلاح فعالیت، کنترل وزن، فیزیوتراپی و درمانهای دارویی یا تزریقی میتوانند در کنترل علائم مؤثر باشند.
در صورت وجود آسیب ساختاری یا بیماری پیشرفته، ممکن است روشهای تخصصیتر مورد نیاز باشند. برخی بیماران به درمانهای تزریقی پاسخ میدهند، برخی به توانبخشی و در مواردی که تخریب مفصل شدید باشد، گزینههایی مانند جراحی آرتروسکوپی یا تعویض مفصل بررسی میشوند.
مهمترین نکته این است که تورم و درد مداوم زانو را نباید صرفاً یک مشکل ساده در نظر گرفت. تشخیص علت اصلی، ارزیابی شدت آسیب و انتخاب درمان متناسب با شرایط بیمار میتواند از پیشرفت مشکل و محدود شدن عملکرد زانو جلوگیری کند.
اگر شما هم تأثیر دیابت بر زانو، خشکی مفصل یا محدودیت حرکتی درگیر هستید، بهتره قبل از پیشرفت بیماری، یک بررسی تخصصی انجام بدید. تشخیص بهموقع در بیماریهایی مثل آرتروز زانو میتونه از جراحیهای سنگین در آینده جلوگیری کنه.
دکتر سینا طالبی با تجربه تخصصی در درمانهای درمان غیرجراحی رباط صلیبی و جراحیهای پیشرفته زانو، آماده بررسی دقیق وضعیت شماست.
سوالات متداول
آیا التهاب مفصل زانو همیشه نشانه آرتروز است؟
خیر. آرتروز یکی از علل التهاب و درد زانو است، اما آسیبهای ورزشی، نقرس، بیماریهای التهابی و عفونت نیز میتوانند چنین علائمی ایجاد کنند.
آیا التهاب مفصل زانو خودبهخود برطرف میشود؟
اگر التهاب به دنبال فعالیت یا آسیب خفیف ایجاد شده باشد، ممکن است با مراقبت مناسب کاهش پیدا کند. اما التهاب مداوم یا عودکننده نیاز به بررسی علت دارد.
آیا ورزش برای التهاب زانو مفید است؟
نوع ورزش اهمیت زیادی دارد. تمرینهای مناسب میتوانند عضلات اطراف زانو را تقویت کنند، اما فعالیت شدید یا نامناسب ممکن است علائم را بیشتر کند. بهتر است برنامه تمرینی متناسب با شرایط بیمار تنظیم شود.
آیا تزریق ژل میتواند التهاب زانو را درمان کند؟
تزریق ژل در برخی بیماران میتواند به کاهش علائم و بهبود عملکرد کمک کند، اما کاربرد آن به علت مشکل و شرایط مفصل بستگی دارد و درمان قطعی همه انواع التهاب محسوب نمیشود.
آیا التهاب زانو نیاز به جراحی دارد؟
در اغلب موارد خیر. جراحی زمانی مطرح میشود که علت زمینهای به یک مشکل ساختاری مهم مربوط باشد و درمانهای مناسب غیرجراحی نتوانند علائم و محدودیت عملکرد را به اندازه کافی کنترل کنند.
آیا اضافهوزن التهاب و درد زانو را بیشتر میکند؟
اضافهوزن میتواند فشار مکانیکی بیشتری بر زانو وارد کند و علائم بیماریهای مفصلی را تشدید کند. کنترل وزن یکی از اقدامات مهم برای کاهش فشار روی مفاصل اندام تحتانی است.
آیا التهاب مفصل زانو میتواند نشانه نقرس باشد؟
بله. نقرس میتواند باعث حملات ناگهانی درد، تورم، گرمی و حساسیت شدید مفصل شود. تشخیص دقیق نیازمند بررسی پزشکی است. برای اطلاعات بیشتر «نقرس زانو چیست؟» را مطالعه کنید.
